Kamera UV do minitoringu wyładowań koronowych, niecałkowitych w energetyce.
UKład optyczny UV: 

Pole widzenia (HxV) 5^o x 3.75^o
Czułość UV 3x10 ^-18W/cm²
Zakres spektralny 250 -280 nm
Zoom cyfrowy: x2 i x4

Ostrzenie: 0.5m...do nieskończoności> Minimalne wykrywalne wyładowanie - 1.5pC@ 8 metrach

Minimalna detekcja RIV 15dBuV (RIV) @1MHz (test zgodny z NEMA 107-1987)

Żywotność detektora: nie ulega degradacji

Ustawianie ostrości: Automatyczne w paśmie widzialnym i UV lub ręczne  dla 2 kanałów

Prezentacja obrazu:
- Tryby pracy Widzialny / UV / Łączony
- UV / Widzialne kąt bryłowy o dokładności - lepszej niż 1 miliradian
- Wyświetlacz LCD wysokiej rozdzielczości
- Jaskrawość: 320cd/m²
- Rodzielczość 320x234 piksele
- Wymiar 5"
- Wyjście zewnętrzne: PAL lub NTSC poprzez złącze BNC
- Wyświetlane ikony Niski poziom baterii; status karty SD; zliczanie UV

Wybrane funkcje:
Ustawienia Kolor wyładowań koronowych; czas&data;

Zapis zdjęć:
Karta pamięci wymienna CF (2GB)
Format zapisu filmu: MPEG
Pojemność karty pamięci  - 2 godziny filmu

Opis na podstawie: Wikipedii oraz artykułu w magazynie "Utrzymanie Ruchu" 

Wyładowanie koronowe jest procesem, w którym prąd zaczyna płynąć w neutralnym płynie, zwykle powietrzu z elektrody ulotowej podłączonej do wysokiego napięcia. Ruch ładunków jest możliwy dzięki jonizacji ośrodka, powodującej wytwarzanie plazmy wokół elektrody. Powstające jony unoszą ładunek elektryczny do obszaru niższego potencjału otaczającego elektrodę zbiorczą lub rekombinują tworząc ponownie neutralne atomy.

Jeżeli elektroda ulotowa ma bardzo mały promień krzywizny, bo jest zaostrzona lub ma postać cienkiego przewodu, wokół niej wytwarza się duży gradient potencjału. W takiej sytuacji może dojść do wyładowania w postaci iskry lub łuku elektrycznego. Jeżeli napięcie jest na tyle niskie, że nie pozwala na postawie kanału plazmy, ale dość wysokie, aby medium uległo częściowej jonizacji, powstaje wyładowanie koronowe.

Korony mogą być dodatnie i ujemne. Jeżeli polaryzacja dodatnia jest na elektrodzie ulotowej, wyładowanie koronowe jest dodatnie, a przy odwrotnej polaryzacji ujemne. Opis zjawisk fizycznych zachodzących w obu przypadkach różni się. Asymetria wynika z odmiennej natury ujemnych i dodatnich nośników ładunku. Ujemne nośniki ładunku czyli elektrony są bardzo lekkie podczas kiedy nośniki dodatnie czyli jony są znacznie cięższe. Poprzez drgania termiczne występujące w normalnym ciśnieniu i temperaturze elektrony mogą zostać wytrącone ze swoich orbitali.

Wyładowanie koronowe na czołach uzwojeń silnika
Po przyłożeniu wysokiego napięcia między elektrody, pomiędzy którymi umieszczono dielektryk, można zuważyć pojedyncze mikrowyładowania pomiędzy elektrodami, występujące w miejscach o słabszej wytrzymałości dielektrycznej.

Układ izolacyjny silników możemy przedstawić w uproszczeniu jako wielki kondensator, w którym jedną z elektrod stanowi miedź uzwojenia, drugą rdzeń, a dielektrykiem jest właśnie izolacja uzwojeń. Jest to wielkie uproszczenie.

W rzeczywistości w litej strukturze materiału izolacyjnego występują pory wypełnione powietrzem i wtedy nasz układ izolacyjny moglibyśmy przedstawić jako połączenie równoległe kondensatorów o różnej pojemności i różnej wytrzymałości dielektrycznej. Możemy łatwo sobie wyobrazić, co stanie się z takim układem kondensatorów po przyłożeniu wysokiego napięcia. Jedne kondensatory wytrzymają to napięcie, inne ulegną przebiciu.

W rzeczywistym układzie izolacyjnym mikrowyładowania występują wewnątrz izolacji w porach wypełnionych powietrzem. Te mikrowyładowania, niepowodujące trwałego uszkodzenia izolacji, to właśnie wyładowania niezupełne (ang. Partial Discharge).

Podczas pracy układ izolacyjny jest narażony na drgania mechaniczne, ścieranie izolacji, przegrzania termiczne, czynniki chemiczne i inne powodujące pogarszanie się stanu układu.

W miarę upływu czasu następuje starzenie się izolacji i pogarszanie się własności izolacyjnych dielektryka. Obserwując taką izolację pod mikroskopem, możemy zauważyć szczeliny i pęknięcia w jednorodnej strukturze materiału. Obserwuje się również, po przyłożeniu napięcia, wzrost liczby i wartości ładunku wyładowań niezupełnych. Wyładowania niezupełne są również obserwowane w postaci wyładowań koronowych lub wyładowań powierzchniowych.

Widoczne ślady wyładowań koronowych to biały proszek, występujący najczęściej na czołach uzwojeń maszyn. Wyładowania powierzchniowe pojawiają się w postaci śladów podobnych do drzewa lub poszarpanych linii. Najczęściej występują w rozdzielnicach i izolatorach szyn zasilających. Te małe wyładowania łukowe przyczyniają się do pogorszenia stanu izolacji.

Rozwijające się wyładowania koronowe i powierzchniowe są podstawowymi przyczynami uszkodzeń izolacji.

Pomiar wyładowań niezupełnych może być wskaźnikiem w ocenie stanu izolacji.